Pazar gününün verdiÄŸi sakinlik mi desem, yoksa aile içi yaÅŸadığım hafif veya aksine ÅŸiddettli sarsıntıların etkisi mi desem; bambaÅŸka bir hâl içerisindeyim yine, her zaman olduÄŸu gibi tabii; eminim ki ÅŸaşırmadınız…
Uzun zaman oldu, belki aylar, ama yıl olmadı ona inanıyorum. Siteyle ne bir kere yüz yüze gelmiÅŸliÄŸim oldu, ne de tek satır eklemiÅŸliÄŸim oldu; onca konu ve tonca aklımda olanlara raÄŸmen; belkide içimden gelmedi…
Aslında fazlasıyla istiyordum yine birÅŸeyler karalamak ama, kendimden çok insanları düşündüğüm için; bu sefer bir bencillik yapıp, kendime vakit ayırmak istedim 1 ayıda aÅŸtı sanırım…
Siteme girenler aynı tema, aynı yazılarla karşılaşmaktan belkide bıktılar; bunun inanin ki farkındayım ama, ben bıkmadım hergün aynı teranelerle yaşamaktan oysaki..
Neyse ki diyeceğim yine o ki; yeni bir yaşantıya yelken açtım, kendi hâlimle; bazen beni sevenim olduğunu düşünedurduğum hâllerde..
Anlayacağınız o ki, dilerim bu sefer geliÅŸim; anında ters dönüp gidiÅŸim olmaz. Yine ben ve yine herÅŸeyimle sizlerleyim…
Umarım yeni blog konularımı beÄŸeniyle takip eder, belki bir nebze de olsa kendinizi bulursunuz…
Hüdami KOCATÜRK – Yeniden…
He bu arada dipnot, fazlasıyla kilo aldım; içim almıyor artık bu bilgisayar denen gümbürtüyü.. Umarım sonumuz hayra alamettir…
Sevgilerle…
